In de winter kan een koude noordenwind sneeuwbuien naar ons land brengen. Soms groeperen deze buien zich tot een lagedrukgebied. Dit soort lagedrukgebieden vormt zich vaak rond de poolcirkel, waar de naam ‘polar low’ vandaan komt. Als een dergelijk laagje over ons land trekt, kan deze een dik pak sneeuw achterlaten.
Een Polar Low is dus een zeer venijnig lagedrukgebiedje dat tot grote hoogte gevuld is met Arctische (ijskoude) kucht. Deze storingen ontstaan vaak heel snel in een gebied tussen Groenland en Lapland. De snelle vorming van de lagedrukgebieden komt door grote temperaturenverschillen. Wanneer koude lucht van 20 tot 30 graden onder over relatief warm zeewater van +5 tot +10 graden trekt krijgt de lucht een hoop energie mee. Door de rotatie van de aarde gaat het systeem ook draaien en ontwikkelt in veel gevallen een oog, zoals in een orkaan.
In de meeste gevallen komen de laagjes niet verder dan de kust van Noorwegen, Schotland of Denemarken. Wanneer er echter een stevige noordelijke stroming langs de Noorse kust naar het zuiden tot de Noordzee staat, kan een polar low ons land bereiken. Boven het relatief warme water krijgt het systeem dan nog meer energie mee. De Nederlandse kustprovincies krijgen dan de meeste sneeuw mee, maar ook in het binnenland kan het stevig sneeuwen. De ontwikkeling van een polar low is vaak goed te volgen op satellietfoto’s. Toch wordt de activiteit vaak pas op het laatste moment duidelijk, doordat de gebiedjes zich onvoorspelbaar kunnen gedragen.
Bron: KNMI/WeerOnline
Auteur: Daphne Westra
Uitgegeven: |
30 januari 2010 11:00 |
Laatst gewijzigd: |
30 januari 2010 11:00 |
ActueelNieuwsTerugblik |
