Ook wel stapelwolk genoemd: in verticale richting ontwikkelende wolken die voorkomen tussen 200 meter en 3 km hoogte. Cumuluswolken hebben het uiterlijk als bloemkolen of plukken watten en staan ook wel bekent als “mooi-weer-wolken”. De wolkentop kan op verschillende hoogte liggen, afhankelijk van de sterkte van de verticale beweging. Ze kunnen in alle vormen en maten voorkomen: klein, middelgroot en groot.
Cumuluswolken worden gevormd door het opstijgen van warme lucht door convectie, ook bekend als thermiek. Het aardoppervlak warmt op en de lucht daarboven wordt onstabiel: op een bepaald moment is de lucht aan het aardoppervlak warmer dan de lucht erboven. Dan stijgt de lucht op en koelt af door de lagere luchtdruk op grotere hoogte. Op een bepaalde hoogte raakt de lucht verzadigd, hierdoor condenseert het water in de lucht en vormen zich wolken. Naast de opstijgende lucht waar de wolk ontstaat daalt de lucht. Op die plaatsen warmt de lucht op en verdwijnt de bewolking. Daarom worden stapelwolken vrijwel altijd afgewisseld door (korte) opklaringen (zonnige momenten). Meteorologen spreken hierbij dan ook vaak van een wisselend bewolkt weerbeeld.
De hoogte waarop de lucht verzadigd raakt en de wolken ontstaan is afhankelijk van de vochtigheid van de lucht aan het aardoppervlak. 's Ochtends is de lucht vochtiger dan in de middag, daardoor begint de cumuluswolk laag en stijgt de basis in de loop van de dag steeds meer. Een vuistregel voor de basis van deze bewolking in meters is 120 maal het verschil tussen de lucht- en dauwpuntstemperatuur aan het aardoppervlak in graden Celsius (in voeten is dat 400 maal het verschil tussen lucht- en dauwpuntstemperatuur). Als de lucht erg onstabiel is, kan cumulus uitgroeien tot een bui.
Bron: KNMI/Weeronline.nl
ActueelNieuwsTerugblik |
