Bliksem is een ontlading tussen elektrisch geladen wolk en aarde, tussen twee of meer wolken met tegengestelde lading onderling, of binnen één wolk. De temperatuur in een ontlading loopt op tot ongeveer 30 000 graden Celsius, de gemiddelde stroomsterkte is zo'n 60 kA en de spanning loopt in de miljoenen volts. Een bliksemschicht is gemiddeld 5 tot 6,5 kilometer lang en 2,5 cm in doorsnede, maar reikt soms over afstanden van meer dan 100 kilometer met een snelheid van 60 000 m/s. In Nederland slaat de bliksem ongeveer 100.000 keer per jaar in. Gemiddeld worden in Nederland 5 mensen per jaar getroffen door bliksem.
Een bliksemontlading bestaat uit 3 deelprocessen: de voorontlading ("stepped leader"), de hoofdontlading, en een eventuele vervolgontlading door hetzelfde ionisatiekanaal ("return stroke"). De voorontlading ontstaat van de wolk en springt in stappen van 50-100 m naar het aardoppervlak en maakt daarmee het ionisatiekanaal. Dit betekent dat op een hoogte van 50-100 m boven het aardoppervlak de bliksem "beslist" waar hij gaat inslaan binnen een gebied van zeg 50 m rond het uiteinde van de voorontlading. De daadwerkelijke inslag volgt het ionisatiekanaal geproduceerd door de voorontlading. Op een hoogte van 50-100 meter maakt een geleidende pen van 2 meter hoogte weinig indruk en zal dus een zeer geringe aantrekkende werking hebben.
Bron: KNMI/Weeronline.nl
ActueelNieuwsTerugblik |
